The day after

Drie dagen zijn we in de weer geweest dit weekend. De bevalling was niet niks en eerlijk gezegd ben ik best onder de indruk. Als mijn ouders rond middernacht naar huis gaan slaat de vermoeidheid toe. Ukkie krijg nog een (hele) late voeding en we maken ons op voor de eerste nacht. Ik zet mijn wekker 3 uur later, zodat ik mini eventueel kan wakker maken voor de volgende voeding als hij dat uit zichzelf niet doet.

Om half 4 maakt mijn vriend me wakker. “Moeten we Milan niet wakker maken?”. Ik klaag dat ik de wekker toch heb gezet en dat hij moet gaan slapen. “De wekker ging net, en jij hebt hem uitgezet.” Oeps. Dat meen je niet. Kennelijk was ik zo moe dat ik niet eens door heb gehad dat de wekker ging.

De volgende ochtend zou om kwart voor negen de kraamhulp op de stoep staan. Wat doe je als je visite krijgt? Je huis opruimen, douchen, aankleden en zorgen dat je ontbeten hebt. Zo gezegd zo gedaan, om zeven uur stond ik onder de douche, om om half acht een ontbijt klaar te hebben staan.

De blik van de kraamhulp is priceless: “Je weet dat jij pyjama week hebt he?”. Wat een onzin. Ik heb energie voor twintig en kan de hele wereld aan. Ik hoef niet vertroeteld te worden in bed, en trouwens, het is hoogtijd dat alles weer een keer schoongemaakt wordt in huis. De adrenaline van het weekend raast nog door mijn bloed. De kraamhulp overtuigt me om met zoonlief een paar uurtjes tussen de middag in bed te gaan liggen. Goed, met ipad & boek dan, want slapen kan ik toch niet.
En of ik kan slapen.. heel diep.. heel lang.

De eerste dagen zijn een heerlijke roes. Ik heb energie genoeg, geniet met volle teugen van de prachtige creatie in het wiegje naast mijn bed. Junior slaapt vooral. 21 uur per dag is niet uitzonderlijk. Opa en oma wippen een keer binnen en verder blijft het heel rustig. De kraamhulp gaat iedere dag rond het middaguur naar huis, ze heeft bij ons toch niks te doen. Ook dag vier gaat voorbij. Voor deze dag stonden de kraamtranen gepland. Vriendlief had geen afspraken gepland, niemand mocht langskomen, de koekjes stonden al klaar… en er gebeurde… niets. Ha! Mooi niet! Ik ben in opperbeste stemming. Vooruit, een beetje moe, maar dat is alles. Jubelstemming, de gezelligste kraamvrouw die je ooit hebt gezien. Tot dag zeven. Na het avondeten trek ik de koelkast open voor een toetje. Spontaan begin ik te huilen. Mijn vriend, die de kraamtranen al lang niet meer verwacht had, kijkt me verbaasd aan. “Wat is er?”. Niks. – Normaal als een vrouw zegt dat er niks is, kun je je beter bergen, want dan is er dus echt wel wat aan de hand -. Ik zei “niks”. En ik bedoelde ook niks. Want er was niks. Ik was zielsgelukkig en ik wilde vanillevla. Reden genoeg om hysterisch in huilen uit te barsten

Twee dagen woonde ik in mijn joggingpak en wollen sokken (die waren immers nog hartstikke nieuw), op de bank, met een kop thee en vriendlief dicht in de buurt. Zo gingen die dagen ook wel voorbij. Ukkie een tevreden baby, ik een tevreden mama. Het woord verliefd krijgt een hele andere betekenis. Natuurlijk ben ik verliefd geweest in mijn leven. Uiteraard ben ik nog steeds weergaloos verliefd op mijn vriend. Maar deze verliefdheid is met niets te vergelijken. Zo puur, zo eerlijk, zo onvoorwaardelijk en meteen voor altijd.

’s Nachts slaap ik als een blok. Alsof ik alle nachten zonder slaap ineens moet inhalen. In de nacht draai ik de film van de bevalling keer op keer af in mijn droom. Kennelijk moet ik die ervaring verwerken. Iedereen roept dat je na je bevalling de pijn meteen vergeten bent. Dat is zo, en dat het menselijk brein geen pijnherinnering kent is een prachtig gegeven. Maar het gevoel dat ik had, die machteloosheid, de uitputting, het ik-wil-niet-maar-ik-moet-toch gevoel, stond nog duidelijk in mijn geheugen. Ik kijk nog eens naar zijn mooie snoetje en zucht. Het was het allemaal waard, en ik zou het zo weer doen.

Deze kraamweek uit het boekje gun ik iedereen. De echte hersenbrekers en wanhoopsdagen, kwamen gelukkig een tijdje later. Deze opsteker hadden we met zijn allen, echt, even nodig.

Morgen om 7 uur: Negen maanden zwangerschap

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s