Een ritme, kun je dat eten?

Mini had een moeilijke opstart. Een uitje naar de supermarkt met zijn allen betekende vaak een nachtje kindje dragen in de hoop dat hij niet meer zo zou huilen. Prikkelbaar, oververmoeid, zeurderig, hangerig, niet slapen. Wat helpt? Een ritme!

Als het consultatiebureau een lijflied zou hebben zou het iets zijn met ‘borstvoeding, rust, ritme en regelmaat. Ik ben niet van de ‘borstvoedingsmaffia’ maar rust, ritme en regelmaat hebben in het korte leven van onze ukkepuk veel gebracht. Alles was voor onze kleine te veel; bezoek, naar buiten, herrie, op visite gaan. Als meneer ook maar één prikkel te veel kreeg, was het ’s nachts feest. Ik heb wat nachtelijke uren door de kamer gesloft met een wakker mannetje op mijn arm. We hadden diensten, mijn vriend en ik. Zodat we ook nog een beetje aan slaap toe kwamen. Arme man moest ook nog werken overdag.

Waarom is die van ons nou nooit gezellig?

Ik wilde gezelligheid, leuke dingen doen, mensen ontvangen, de hort op gaan, maar dat ging niet. Nou ja, het ging wel, maar dat zou dan leuk zijn voor even. En voor onszelf. Niet voor mini, die had er alleen maar last van. Ken je dat, van die mensen die alleen maar roepen “hij is zo tevreden, echt hij vindt alles goed. Hééérlijk”. Hmhm. Die van ons ook hoor. Als we maar thuis blijven en niet teveel gekke dingen doen. Toch heb ik gedacht, waarom, waarom is die van ons nou nooit gezellig?

Hoe gezellig al die visite ook was, als eerste hebben we al het bezoek uit de agenda geschrapt. Dan maar even niet. Thee-afspraken werden afgezegd, kraamvisite moest even wachten en zelfs opa’s en oma’s waren na het late middaguur niet meer welkom. Rust in de tent. Toen moest er een ritme komen. Best moeilijk in een vraag en aanbod borstvoedings-levensstijl. Had meneer honger, kreeg hij eten, was hij moe, ging hij slapen. Alles volledig op vraag en aanbod. Op zich vond ik die manier van leven erg makkelijk. U vraagt wij draaien. Een ritme maken kost tijd en investering. Misschien was ik daar wel te lui voor? Ik kreeg commentaar van mensen. “Je moet ook aan jezelf denken, jij hebt ook afleiding nodig, je moet niet zomaar bezoek afzeggen”. Iedereen mag zeggen en denken wat hij wil, maar ik ben van mening dat wíj gekozen hebben voor een kind, en wij er dan ook verantwoordelijk voor zijn dat het hem goed gaat. Niet dat we op de eerste plaats zelf gezelligheid hebben.

Bezoek geschrapt. Heerlijk. Eindelijk hadden we rust.

We bedachten een schema. Er kwam een lijstje in de keuken. Voeden, verschonen, spelen, en bij de eerste tekenen van vermoeidheid, slapen. ’s Avonds werd het voeden voorafgegaan door een badje. Elke avond, voor de voeding van 8 uur. Niet elke dag met zeep, zo’n baby met afpelbaar huidje hoeft nou ook weer niet. Zo gezegd zo gedaan. Voeden, easy. Verschonen, ja, als hij niet al in slaap was gevallen tijdens de voeding, ik vond het zo zielig om hem dan weer wakker te maken. Daarbij, vond ik het ook zielig voor mezelf om hem wakker te maken. Nee, ik bleef liever twee uur stokstijf op de bank zitten met slapende baby. Dan was het tenminste eventjes stil en rustig in huis en kon ik die serie nog even kijken. Dat mijn hele lijf sliep, pijn deed en al mijn spieren vastzaten jammer dan. Oh en eten lukte ook niet. Dan vergeet je jezelf iets te veel. Tot ik een topic op een forum las van een vrouw die vroeg, hoe anderen dat deden? “Naar het toilet gaan, neem je dan je kind mee?” Wat belachelijk. Je kunt je kind toch wel twee tellen in de box leggen om te gaan plassen! Met grote ogen las ik de reacties. Ondertussen zat ik al 3 uur in dezelfde houding op de bank. Ik deed hetzelfde. Goedemorgen.

Zo faalde het schema een paar dagen gigantisch. Tot ik echt consequent ging worden. Gesterkt door vriendlief, een lieve verpleegster bij het consultatiebureau en een vriendin met dezelfde ervaring.

Doe even normaal, je kunt wel zonder je kind naar het toilet!

Het is cliché maar het werkt. Voeden, spelen, slapen. Een ritme is veilig, een ritme is herkenbaar, een ritme geeft structuur en volgens mij hebben (sommige, al dan niet, de meeste) kindjes dat nodig. Sinds ik mini structureel naar bed breng bij de eerste tekenen van vermoeidheid, slaapt hij veel beter. Hij gaat niet meer over zijn vermoeidheid heen wat een hoop huilen scheelt. Ik herkende ook geen enkel huiltje van mijn kind. Krampjes, honger, moe, aandacht? Het klonk allemaal precies hetzelfde (hysterisch). Nu, herken ik zijn huiltjes feilloos.

Het badje ’s avonds is een heerlijk rustpunt. Mini wordt lekker rozig van het warme water en de babymassage daarna. Hij slaapt ook sinds de invoering van het badritueel de nachten door. Dat hoefde van mij niet, ik vond nachtvoedingen niet heel vervelend, maar hij heeft ze zelf er tussenuit gehaald. Hij slaapt van half 8 ’s avonds tot 7 uur ’s morgens en wordt tevreden, kletsend en lachend wakker. Omdat hij weet waar hij aan toe is, is er rust in zijn lijfje. Als ik hem nu in bed leg na wat spelen en lachen, valt hij in slaapt onderweg van mijn arm naar het matras. Hazenslaapjes zijn het nauwelijks meer.

Rust, ritme en regelmaat, zo oud als de weg naar Rome maar wel degelijk effectief. Er is wat huilen mee gemoeid gegaan, maar ik denk niet dat het mijn kind schade toe heeft gebracht. Welke moeder wil dat voor zijn kind? Ik denk dat niemand zijn kind buitensporig laat huilen. Gecontroleerd en gematigd, moet best kunnen. Ik vind dat ieder recht heeft op zijn eigen visie en manier van ritme creëeren maar ik weet dat dit voor ons echt gewerkt heeft.

Een ritme kun je leren.

2 gedachtes over “Een ritme, kun je dat eten?

  1. tanja zegt:

    ik lees je blogs iedere dag met veel plezier. Ben momenteel 20 weken zwanger en pikken hier en daar dingen van jou voor straks als het kindje er is. Rust,ritme en regelmaat…. CHECK!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s