Een baby & vriendschappen

Nu baby’s krijgen een hype is om me heen (we hebben absoluut de populaire leeftijd om kinderen te krijgen) , krijg je steeds meer te maken met veranderende vriendschappen en omgangsvormen. Wat verandert er als jij, of je vrienden, kinderen krijgen? Of moet ik zeggen, wat verandert er niet?

Tijd
Tijd heb je niet met een kindje. Dat is simpel en waar. De dagen zijn kort. Veel te kort. Als ik uit mijn werk thuis kom had ik voorheen natuurlijk tijd voor een glaasje wijn op het terras. Nu niet. Ik heb niet eens tijd voor een kop thee op de bank. Thuiskomen, kindje ophalen, groentehapje geven, in bad doen, pyjama aan, naar bed brengen, eten koken, eten, afwassen, kindje eten geven, kindje naar bed. En dan is het tien uur. Voor ik zit en de televisie aangedaan heb slaap ik al. Toch kan het echt geen kwaad om met vriendlief, oma of opa af te spreken dat jij een avondje vrij-af bent. Thuis uit je werk je opfrissen en met een vriendin gaan uiteten kan heel verhelderend werken. Je bent ook nog vrouw, niet alleen mama! Makkelijk gezegd. Voor mij werkt het ook niet zo zwart-wit. Ik wil ook gewoon heel graag bij mijn kindje zijn, zeker als ik de hele dag gewerkt heb. Die kleine is mijn wereld, en dat is maar goed ook!

De kift
Je hebt ze echt. Vrienden die ook kinderen krijgen of hebben en die altijd willen weten of horen dat die van jou net iets minder kan dan die van hun. Waarom? “Mini draait zich om, ik ben trots!”, zei ik.-“Oh, leuk voor je, die van ons kon met acht weken al omdraaien, mijn baby gaat vast lopen met negen maanden, ik bedoel, ik liep ook toen ik acht maanden was. Maar het is niet erg hoor dat die van jou er langer over doet, dat doen de meeste kinderen, maar ja, die van ons is toch anders”. Echt, ik verzin ze niet.

Onbegrip
De kinderloze vrienden die niet weten hoe ze met je om moeten gaan. Ze bellen je niet, omdat je een kind hebt. Je kunt toch vast niet. Of ze willen alleen afspreken zonder kind. Je leven verandert. Het is jammer dat jouw leven niet meer bij anderen past, waardoor vriendschappen sneller de neiging hebben te verwateren. Als je net een kindje hebt gekregen is je wereld best klein. Al die weken met jezelf, tijdens je zwangerschapsverlof, na de geboorte van je kind als je 24 uur per dag met je kroost bezig bent. Je hebt dan de neiging (heel terecht, als je het mij vraagt) om veel – of liever gezegd alleen maar – te praten over je offspring. Wat wil je, je bent trots, je bent gelukkig en dat is je wereld. Ware het niet dat niet iedereen daar op zit te wachten.

Nieuwe vrienden
Op het moment dat de deuren van het leven weer opengaan (na je verlof meestal) kom je in een gigantische wereld terecht. Je kunt op veel vlakken ineens meepraten. Je hebt nog feeling met de werkelijkheid en kunt nu ook met andere ouders keuvelen over de opvoeding, ontwikkeling en beslommeringen van en met je kindje. Het kinderdagverblijf schept helemaal onbreekbare banden. Daar zit je dan, op de bank bij groep Elfje. Je kindje nog stevig vast want je was eigenlijk nog helemaal niet van plan hem achter te laten. Een beetje verloren kijk je om je heen, tot er nog een moeder naast je komt zitten met haar spruit van veertien weken. “Ook voor het eerst vandaag?” -“Ja vind jij het ook zo moeilijk?”. Et voila, match made in heaven. Gedeelde smart is halve smart.

De bevallen vriendin, die zich opsluit
Je bent er elk moment bij. Ze stelt je drieduizend vragen per dag, want zij is zwanger en jij hebt een kindje. Je vertelt honderduit over wat ze kan verwachten en stelt haar gerust over de bevalling. Dan is het zo ver, ze bevalt, je gaat op kraamvisite met je cadeautje dat je met de grootste zorg hebt uitgezocht. En daarna hoor je niks meer. Geen belletje, geen smsje, geen vraag, het is alsof de vriendschap zichzelf vervult en de wederzijdse noodzaak er niet meer is. Ineens snap je niet dat iemand zo verandert. Maar was je zelf niet ook zo? Genieten van je leven in je cocon. Die veilige bubbel van een nieuw gezin. Een beetje moeite doen kan geen kwaad, dan komt die vriendschap vanzelf weer boven water.

Er zijn een hoop dingen anders dan pre-baby. Er zijn aspecten van ons leven niet meer te vergelijken met hiervoor. Er zijn vrienden die ik niet meer gezien of gehoord heb sinds de komst van mini. Er is zelfs familie die ik niet gezien heb sinds de bevalling. Soms is dat jammer, soms is dat niet anders. Maar wat je terug krijgt maakt alles de moeite waard. Bij een nieuwe fase horen nieuwe impulsen, mensen komen en mensen gaan. Echte vrienden zullen niet verdwijnen, maar die overgang hoort bij het leven. En de rest, moet je maar met een korreltje zout nemen. We vinden allemaal ons eigen kind het grootste wonder te wereld. Het zou ook niet anders moeten zijn.

X Steph.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s