5 maanden ‘postpartum’

Ik scroll nogal graag door mijn instagram. Baby-minnend en baby-minded als ik ben volg ik dan ook veel moeders, bekende moeders, net-nieuw moeders en ga zo maar door. Zo kwam er een foto van een fantastische vrouw langs, die een paar maanden geleden is bevallen van een prachtig meisje. Deze moeder is alleen heel dun. Nou ja, heel dun. Slank, gespierd, knap en van sporen van een zwangerschap is geen sprake. Dus, zij is mikpunt van kritiek. Waarom?

Half januari beviel ik van mijn zoon. Mini is inmiddels een goede vijf maanden en mijn broeken zakken alweer van mijn heupen af. In één week was ik twaalf kilo kwijt van de zeventien die ik er tijdens mijn negenendertig mooie weken zwanger zijn bij had gekregen. “Borstvoeding zeker, of als een idioot gaan sporten, wat slecht voor je trouwens!”, “je moet wel eten, denk je dat dit goed is voor jou en je kind?”, “moet je wat bewijzen?”, “die extra kilo’s stonden je beter”.

Die extra kilo’s stonden je veel beter

Ik begon met 54 kilo. Zwaar(der) ben ik nooit geweest. Zegen van de natuur? Goede genen? Die schildklier die zich graag uit de naad werkt? Ik ben lang, 1 meter 76, waardoor ik nog al eens ‘dun’, ‘mager’ of zelfs ‘ongezond’ oog voor sommigen (ik noem dat jaloezie). Ik eet gezond, gevarieerd, goed en vaak. Ik eet ook ongezond, ook vaak trouwens. Gewoon omdat ik van lekker eten houd. Opgegroeid in het mooie heuvelachtige zuiden van dit land werd ook bij mij de bourgondische levensstijl er met de paplepel ingegoten. Een goede genenpoel zorgt ervoor dat ik alles kan eten. Echt alles, zonder ook maar een gram aan te komen. De ‘gift’ die net zo goed een vloek is. Vrouwelijke vormen? Wat is dat? Ik ben prototype Stephanie strijkplank. Niet onaardig, vind ik zelf, maar ik had er graag een kilo of vijf, zes, bij gehad. En juist dat, lukt mij niet.

Toen ik in verwachting was kon ik het wel van de daken schreeuwen. Heupen! Een vol gezicht! Borsten! Oh my, de wereld ging voor me open. Truitjes stonden ineens heel leuk. Ik stond met een gigantische glimlach broeken te kopen, drie maten groter dan mijn eigenlijke maat. Heerlijk vond ik het. Dat die dikke buik een beetje afbreuk deed aan het geheel interesseerde me helemaal niet.

rg560lAchkC4hwGDL2-fe3vA2uUgNE5w-vDabn1Vyl4
Na mijn zwangerschap leek het er op dat ik vijf kilo over hield. 59.5 kilo bleef de weegschaal aangeven. Om dat vol te houden bleef ik mijn brood met roomboter smeren. At ik er drie meer dan normaal. Bleef ik om de twee uur iets naar binnen werken, ook als ik geen honger had. Maar zoals ik al dacht, die extra grammen bleven niet zitten. Nog geen twee maanden.

Ik doe er niks voor. Eerlijk is eerlijk. Ik sport niet, ik was een hardloper pur sang maar door een fikse blessure kan dat echt niet meer. Ik doe ook geen poging om een andere sport te beoefenen. Frankly heb ik daar ook helemaal geen behoefte aan. Ik wandel wel veel, met de kinderwagen, maar om dat sport te noemen? Op mijn eten letten heb ik nog nooit gedaan. Dat hoeft ook niet, zolang ik maar niet -alleen maar, of te- ongezond ga eten. Luxeprobleem.

Als zelfs je familie moet opmerken dat je toch wel ‘erg mager’ bent, knapt er iets.

Nu, na vijf maanden geeft de weegschaal 54.5 kilo aan. Terug bij af, want dat is het.
De mensen in mijn omgeving weten hoe het werkt en weten ook waar ik mee zit. De jaloezie van mensen die niet weten wat er achter een lichaam of een uiterlijk schuil gaat kan misselijkmakend zijn. Als je familie dan ook nog tegen je moet zeggen dat je ‘toch wel heel erg mager bent’, knapt er iets. Laten we niet zo afgeven op elkaar. Of je nu heel hard moet sporten om terug in vorm te komen, of dat je ontzettend je best moet doen om een kilo aan te komen. Iedereen is prachtig op zijn manier. Als een vrouw snel weer in vorm is na een zwangerschap wil dat niet zeggen dat ze niets meer eet of iets moet bewijzen tegenover de rest van de wereld. Als een vrouw de kilo’s vasthoudt na een zwangerschap wil dat ook niet zeggen dat ze niet meer beweegt of alleen maar roze koeken blijft eten.

wpid-20150628_122011.jpg
Niet alles is wat het lijkt.

Liefs, Stephanie

3 gedachtes over “5 maanden ‘postpartum’

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s