Even weg, zonder baby

Ouders. Ineens zijn wij ‘ouders’. Verantwoordelijk, druk, soort van georganiseerd en chronisch moe. Een kindje hebben is prachtig, fantastisch, heel leuk, super mooi maar ook bijzonder intensief. Naast papa en mama ook nog vriend en vriendin zijn, tja, eerlijk is eerlijk, daar hebben we soms gewoon geen tijd voor. Dus we gingen er even tussenuit. Samen, zonder baby. Hoe dat was? Lees verder!

Het is al laat in de avond als we op de bank ploffen met een kop koffie. We hebben vakantie maar we hebben elkaar nog niet gezien vandaag. De auto die stuk is, het huis dat aandoet als een ontplofte villa kakelbont, een kindje dat midden in een zes maanden sprongetje moeilijk zit te doen en er ligt ook nog ergens een restje werk op me te wachten. ‘Morgen lieverd, we gaan op vakantie!’. Ik ben zo enthousiast als een klein kind. We gaan op vakantie! Heus! Een hotel en alles! Oké het is geen drie weken Mallorca of Ibiza, maar zonnig Maastricht is ook leuk, twee dagen. Maastricht ken ik als mijn broekzak, en dat is nou juist de reden dat we daar heen gaan. We hoeven niets, we moeten niets.

‘Wat gaan jullie doen als jullie daar zijn?’ vraagt mijn schoonmoeder. Alsof we een kunstje ingestuurd hebben zeggen we allebei: ‘ Slapen!’. Weer eens uitslapen, nergens aan hoeven denken en ’s avonds niet zo vroeg naar bed moeten omdat de babywekker altijd om zes uur gaat. Even de batterij opladen. Dat gaan we doen. Geen musea, bezichtigingen, lange wandelingen, excursies of boottochten. Uitslapen, lekker eten, genieten, rustig aandoen, dat is het devies.

Mini is twee dagen bij mijn ouders. Meteen zijn eerste sleep-over maar ik heb er alle vertrouwen in. Het levende bewijs ben ik immers zelf, met mij is het ook best goed gekomen. Mini heeft de eenkennige fase nog niet bereikt en bij mijn ouders heeft hij het heel goed. Een tuin, een heus zwembad (van woezel en pip, het kon slechter), eten, drinken en heel veel liefde. Het zal hem nergens aan ontbreken. Ontspannen kan ik dus wel. Prima zelfs. Ik ben van mening dat het echt heel goed is voor papa en mama om af en toe ook even vriend en vriendin te zijn. Daar worden we namelijk veel leukere ouders van.

Even voelen wie we waren, om nog meer te genieten van wie we nu zijn.

Na zesentwintigduizendnegenhonderdtachtig kusjes en knuffels kijkt mini me verveeld aan. Moet dit?, hoor ik hem denken. Ik stel me een jochie van een jaar of drie voor die tegen me zegt, ‘maham, hou op!’. Ach, zo lang je nog niet kunt protesteren zal ik je de kusjesdood geven, leuk of niet. We pakken onze mega koffer (een aktetas en een rolkoffertje) en vertrekken op wereldreis naar zuid Limburg. Het zijn maar twee dagen, of eigenlijk drie, twee nachten. Het voelt veel langer -score!-. In Maastricht zoeken we meteen een kroegje op voor lunch. Checken we in in ons hotel en duiken we het centrum in.

Wat doe je als je met je vriend alleen in een centrum bent? Shoppen voor de baby die nog thuis is. Natuurlijk. Puffend en zwetend sta ik in de rij voor de kassa met een longsleeve voor mezelf. Veel te duur! (14.95) en compleet overbodig. Toch? In de volgende winkel sta ik met een gigantische pratende beer, een bijtring en drie shirtjes voor mini triomfantelijk in de rij. Mijn zoon is zes maanden, dan moet hij toch een cadeautje krijgen? Die shirtjes zijn trouwens ook heel erg nodig (niet echt). Het liefst had ik nog meer gekocht, het is dat mijn vriend wel verstand heeft. Idioot eigenlijk, maar zo werkt het wel. Het hele weekend hebben we het over mini, vraag ik om duizend foto’s en filmpjes bij mijn ouders en ben ik blij dat whatsapp bestaat. Ik wil natuurlijk wel elke minuut weten hoe het met mijn kleinste vriendje is.

We genieten er op los. Lekker eten, naar de film, koffie drinken, nog meer koffie drinken en slapen. Lekker slapen en zeker wel tot een uur of acht! Het is heel erg fijn om even samen terug te zijn waar we ooit begonnen. We rekenen ons ontzettend rijk met wat we hebben, we genieten iedere dag van alles dat op ons pad komt met ukkepuk, maar dit soort dagen zijn goud. Het zijn er maar twee, maar we kunnen er weer even tegen aan.

Morgen een plog over ons weekendje Maastricht!

Liefs, Stéphanie.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s