Lang verwacht, lief kleintje

Elke woensdag een kijkje in het dagboek dat ik bijhield tijdens mijn zwangerschap. Vandaag bijna 27 weken in verwachting, een brief aan mijn ukkie.

22 oktober

Lief klein ventje,

Vandaag ben je 26 weken en 5 dagen aan het groeien in mijn buik. Wat gaat het snel, maar wat duurt het tegelijk ook heel erg lang. Alles verandert. Mijn gezicht, mijn uitdrukking en natuurlijk mijn buik. Ik ben niet meer zo moe, jij ook niet merk ik. Je zwemt en trommelt en schopt en duikelt. Zachte duwtjes en kleine golfjes maar ik voel je zo goed.

In huis gaat alles rustig door. De box hebben we maar vast opgezet, papa en ik. We hebben geen plek in huis om alle dozen op te slaan en stiekem vind ik dat alleen maar heel erg leuk. Elke dag een stapje dichter bij ons nieuwe leven. Alles is klaar voor je komst maar je moet nog wel tien weekjes wachten. In mijn buik ben je veilig, buiten stormt het en is het guur, blijf jij nog maar even waar je bent.. Soms ben ik wel bang dat je toch te vroeg komt. De doktoren ook maar papa is nuchter. Het zal vast niet. Ik hou me rustig, in de hoop dat jij dat ook doet.

Het is zo mooi in huis lieverd. Je bedje, je kleertjes, je eerste knuffels waar je misschien jaren mee rondsjouwt. Het komt jou straks aan niets te kort. Morgen is het alweer zes weken sinds de vorige afspraak bij de verloskundige. We mogen eindelijk je hartje weer horen. Natuurlijk mogen we daar elke dag voor binnenlopen maar om mijn eigen zenuwen en onzekerheid een beetje in toom te houden probeer ik te vertrouwen op mijn gevoel. Sterk worden hoor knaapje! Hopelijk ziet alles er goed uit morgen. Ook mag ik nog maar eens gaan bloedprikken. Zien hoe jouw bloedgroep ervoor staat en even laten checken of mijn bloed het jouwe tolereert. Iets met een rhesusfactor. Hoe goed ze het ook probeert uit te leggen, ik begrijp er niet zo veel van. Als de uitslagen maar goed zijn, dan hoeven we ons geen extra zorgen over je groei te maken.

Ik tel de dagen.. Tot 15 december als ik verlof heb. Nog negen weken, het lijkt eindeloos lang te duren. Ik ben moe, mijn lijf werkt niet altijd mee en ik heb bijna nonstop hoofdpijn. Dat en leren voor examens of negen uur computer-staren per dag is best wel een opgave. Ik wil me verstoppen in een bubbel, waar alleen je vader bij kan. Opgerold in dekentjes met thee en koekjes en een goed boek. Nergens aan denken behalve aan de babyuitzet. Het normale leven gaat ook gewoon door en mensen verwachten dingen van mij. Nog even volhouden. Straks kunnen we genieten van rust en van elkaar. Zwanger zijn is spannend, nieuw en heel erg leuk, laat dat voorop staan. Ik denk elke seconde aan je kleine vent. Take care.
Mama

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s