7 maanden postpartum, mama update

Mini is zeven maanden oud. Ik ben zeven maanden moeder en zeven maanden onderweg mezelf terug te vinden. Post zwangerschap, hoe gaat het nu?

De zeven maanden dip. Dat verzin ik, dat is geen wetenschap. Maar het bestaat. Bij mij wel althans. Waar ik vorige maand schreef dat mijn gestalte langzaam maar zeker went aan het leven en het moederschap en mijn lijf weer terugkeert naar originele staat, heb ik nu het gevoel dat ik een tik van de man met de hamer heb gehad. Ik hoop echt dat dit na de magische negen maanden ontzwangeren voorbij is en dat deze omgekeerde opleving nog een laatste stuiptrekking van op hol geslagen hormonen is.

Ik ben echt, nog nooit, zo moe geweest

Dagen
De dagen krijgen een steeds duidelijkere invulling. Mini gaat naar slaapjes op uur en tijd en kan zich inmiddels prima zelf vermaken, dat wil zeggen met een beetje hulp van speelgoed met geluid en lampjes. Zonder geluid en lampjes is mini heel snel verveeld. Kan ik me iets bij voorstellen als het plafond je enige andere uitzicht is. Dat ritme en het steeds groeiende bewustzijn van mini dat ontdekken leuk is, geeft rust in huis. Ik maak steeds makkelijker de schakeling tussen mini, huishouden en werk. Ik heb geleerd hoe ik moet goochelen met tijd en ruimte en ik zou zo kunnen solliciteren voor manager in een gigantische organisatie. Jammer alleen dat ouder zijn geen algemeen geaccepteerd cv-material is.

Het gaat zo hard. Alle clichés zijn meer dan waar en ik val vanzelf in herhaling, maar je moet echt onthouden te genieten van alle kleine momenten. Voordeel van onze tijd is de bijna continue mogelijkheid tot fotograferen. Ik ben één met mijn smartphone en dat heeft niets meer met whatsapp of social media te maken. Ik heb onderhand vier externe harde schijven nodig voor al die kiekjes die ik maak. Stel je voor dat ik iets mis! In mijn hele leven zijn er niet zo veel foto’s van mij gemaakt als ik in zeven maanden maakte van mijn zoon.

Vanmorgen keek ik naar hem terwijl hij met heel veel moeite zijn knietjes voor elkaar probeerde te krijgen. Zijn handjes werken nog niet mee en dus kruipt hij nog niet. Ik bedenk me wel dat hij gisteren geboren is en nu al een poging doet om te kruipen. Terwijl ik snel mijn tas om mijn nek gooi om op de fiets te springen naar mijn werk. We hebben zp veel haast, ik zou het allerliefste gewoon lekker thuisblijven. Bij die kleine smurf, die zich elke seconde ontwikkelt.

Werk
Het werk gaat goed. Ik functioneer als vanouds en ik vind mijn werk hartstikke leuk . Natuurlijk kijk ik er tegenop om mijn uk achter te laten, ik heb er immers ook profijt van gehad dat mijn moeder altijd thuis was, zo denk ik. Toch vind ik het heerlijk om af en toe te ontsnappen naar de wereld van het werk. Iets toevoegen aan de maatschappij, want dat is mijn doel. Zorgen voor de afwisseling tussen kids en volwassenen. Ik doe dat drie dagen in de week. Twee dagen werk ik thuis en dat is niet altijd even goed re combineren, lees meer in mijn blogpost van maandag. Door mijn werk en studie kan ik er (nog) niet voor kiezen om een dag minder te gaan werken of om ouderschapsverlof op te nemen. Dat betekent ruim 40 uur per week voor de baas werken naast de zorg voor mini en de rest. Mijn werk is op teams gericht en dat betekent dat je eigen tijd indelen er niet bij is. Ik ben afhankelijk van anderen, zij van mij en dat resulteert in herhaaldelijke deadlines. Dat maakt het best moeilijk en behoorlijk heftig. Soms althans. Niet altijd. Als de mogelijkheid er is, wil ik een dag afstoten. Dan ben ik afgestudeerd en hoef ik ook niets meer na het werk. Daar kijk ik bijzonder naar uit.

Sociaal
Ik vind het nog steeds moeilijk om alles met een sociaal leven te combineren. Wij zijn van huis uit hele sociale wezens. Drankje, hapje, avondje weg, koffie bij mams. Nu merk ik na een weekendje weg als ik thuis kom dat ik de dagen thuis gemist heb. Dat was je weekend, waar is het heen? Ik kan niet ontkennen dat ik mezelf te weinig rust heb gegund de afgelopen weken. Dat is niet erg en dat hoort ook zo als je ambities hebt (vind ik). Toch eist dat nu zijn tol en de vermoeidheid neemt de overhand. Ik kan niet anders dan nu een rem zetten op de invulling van die kostbare vrije tijd die we hebben.

Vermoeid
Het schijnt dat mensen graag willen dat vermoeidheid komt door mini. Mini kost immers namelijk heel veel tijd en die slaapt ook vast niet. En daardoor kom je niet tot rust. Ik begrijp dat niet. Mini is in ons leven met een reden. Mini geeft mij energie en mini maakt mij gelukkig. Heel gelukkig. Mini maakt ons gezin compleet. Ik geniet van elk moment samen, waarom moet iedereen zo nodig dat aspect van mijn leven (tijdelijk) willen wegnemen om iets op te lossen?

Ik pas wel op, dan kun jij een nacht slapen

Ik heb lang niet zo goed geslapen als de afgelopen vijf maanden. Mini slaapt namelijk gewoon door. Ik dus ook. Vriendlief ook. Gewoon zeven uur per nacht. Vermoeidheid komt bij mij door het gevoel om dingen te moeten. Ik moet mensen tevreden houden, ik moet naar sociale aangelegenheden, ik moet naar familie, ik moet hard werken, ik moet me ontwikkelen. En ik wil voor mijn kind zorgen. Daar zit het verschil.

Lijf
Aan mijn lichaam geen veranderingen de afgelopen maand. Ik pas weer in maat 34, mijn gekochte 36 mik ik maar eens extra in de droger. Ik sta wel op het punt aangifte van vermissing te doen wat betreft een aantal vrouwelijke rondingen. Het is hartstikke bijzaak -vind ik zelf- maar na een periode van borstvoeding toch best bijzonder jammer als dan alle glorie verdwijnt. Laat ik het daar maar op houden. Ik zit prima in mijn vel & geniet er weer van om leuke kleren aan te trekken. Nu het spuuggevaar van mini gereduceerd is kan ik die dure broek weer eens uit de kast halen. Heerlijk. De tijd nemen om te tutten en mijn haar te doen. Ik ben ook vrouw en niet alleen moeder. Nu merk ik dat een ritme zijn vruchten af werpt. Mini is nu een extra in mijn leven in plaats van een totale vervanging van mijn leven.

image

Liefs, Stéphanie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s